Cem Solmaz – Turkon IT Direktörü
“Turkon olarak Türkiye’den Amerika, Hindistan ve Ortadoğu başta olmak üzere farklı bölgelere konteyner taşımacılığı gerçekleştiriyoruz. Yapay zekâ tarafında bugün hemen her kurumun benzer bir baskıyla karşılaştığını düşünüyorum. Bir tarafta “Bir şeyi kaçırıyor muyuz?” sorusu, diğer tarafta üst yönetimden gelen beklentiler var. Ancak her teknoloji projesinde olduğu gibi yapay zekâ projelerinde de doğru süreci, doğru tedarikçiyle, doğru zamanda ve doğru iş modeliyle başlatmak gerekiyor.
Buradaki temel soru, yaptığımız yapay zekâ projesinin gerçekten katma değer üretip üretmediği. Yapılan yatırımların önemli bir bölümünün beklenen ROI’yi yaratamadan sonlandırıldığını görüyoruz. Dolayısıyla yalnızca yapay zekâ projesi yapmış olmak için hareket etmek yerine, doğru kullanım alanını ve doğru çözümü seçmek gerekiyor.
Veri kalitesi de başarının temel koşullarından biri. Örneğin, otomatik kayıt oluşturmak istediğiniz bir süreçte aynı isimle birden fazla müşteri karşınıza çıkıyorsa sistem doğru müşteriyi belirleyemiyor ve beklediğiniz otomasyonu sağlayamıyorsunuz. Bu nedenle verinin temiz, doğru ve tekil olması gerekiyor. Yapay zekânın önüne doğru ve temiz veriyi koymadan başarılı sonuç beklemek mümkün değil.
Benim deneyimlediğim önemli konulardan biri de çalışanların yapay zekâ projelerine yaklaşımı. Eğer geliştirilen çözüm çalışanlarda işlerini kaybetme endişesi yaratıyorsa projeye karşı ciddi bir direnç oluşabiliyor. Yapay zekâ ile sağlanacak verimlilik çalışan sayısında bir değişikliğe yol açabilecekse, iş birimlerinin farklı seviyelerinden dirençle karşılaşabiliyorsunuz.
Dolayısıyla yapay zekâ projelerini yalnızca teknolojik dönüşüm olarak değil, insan ve değişim yönetimi boyutuyla da ele almak gerektiğini düşünüyorum.
Bulut tarafında ise mevcut yapı beni daha rahat hissettiriyor. Turkon uzun yıllardır bulut altyapısıyla çalışıyor ve bu modele oldukça adapte olmuş durumda.
Bulut, on-prem ve hibrit yapıların kendi avantaj ve dezavantajları bulunuyor. Parçası olduğunuz kurumun uyması gereken yasal zorunluluklar, kurumun BT ekibinin kadro yapısı, şirketin ihtiyaçları ve çalıştığı altyapı sağlayıcılarına göre doğru model değişebilir.
Bu nedenle her kurum için tek bir doğru olduğunu düşünmüyorum. Önemli olan, kurumun ihtiyaçları ve riskleri doğrultusunda doğru mimariyi oluşturmak.
Bizim açımızdan ise strateji bulut üzerine kurulu. Yasal veya regülasyon kaynaklı yeni bir gereklilik oluşmadığı sürece kısa vadede yeniden on-prem ya da hibrit yapıya dönmek gerçekçi görünmüyor.
Siber güvenlikte teknolojiye ne kadar yatırım yaparsanız yapın, kullanıcı faktörü her zaman önemli bir risk. Eğitimler, zafiyet taramaları ve oltalama testleri gerçekleştiriyoruz. Ancak bir kullanıcının yanlış bir e-postaya tıklaması veya bir iş ortağının gerçekleştirdiği işlem bütün güvenlik mimarisini etkileyebiliyor.
Yakın zamanda yaşadığımız bir olay bize felaket kurtarma konusunda önemli bir deneyim kazandırdı. Veri merkezimizde sanal firewall’un çalıştığı sunucu devre dışı kaldığında, bütün network trafiğimizin bu noktaya bağımlı olduğunu ve mevcut felaket kurtarma yapımızda network ve firewall tarafının yeterli yedekliliğe sahip olmadığını gördük.
Bunun üzerine felaket kurtarma yaklaşımımızı yalnızca sunucu ve veri yedekliliği olarak değil; network, firewall ve MPLS trafiğini de kapsayacak şekilde yeniden ele almaya başladık.
Amacımız; tüm trafiğin tek bir noktaya bağımlı olmadığı, network’ten firewall’a ve sunucu kaynaklarına kadar kritik bileşenlerin yedeklendiği bir yapı oluşturmak.
Bu dönüşüm yatırım, iş gücü ve zaman gerektiriyor. Ancak gerçek iş sürekliliği için bütün altyapının uçtan uca değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Siber güvenlikte yalnızca saldırıyı önlemeye değil, bir olay sonrasında operasyonları ne kadar hızlı ve güvenli şekilde ayağa kaldırabileceğimize de odaklanmamız gerekiyor.”